Shloka 11
Kṣātra-Dharma, Daṇḍanīti, and Social Order
Indra–Māndhātṛ Dialogue
अत्र ते वर्तयिष्यामि धर्ममर्थविनिश्चयम् । निर्मयदि वर्तमाने दानवैकार्णवे पुरा
atra te vartayiṣyāmi dharmam arthaviniścayam | nirmadī vartamāne dānavākarṇave purā ||
នៅទីនេះ ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់ជូនអ្នក នូវប្រវត្តិធម៌មួយ ដែលកំណត់ន័យពិតនៃអត្ថៈ (ផលប្រយោជន៍ និងសុខុមាលភាពក្នុងការប្រតិបត្តិ)។ កាលពីយូរមកហើយ ពេលលោកបានក្លាយជាអស្ចារ្យឥតវិន័យ ដូចជាលង់ចូលក្នុងសមុទ្រនៃភាពអនាធិបតេយ្យដូចដានវៈ ការបង្រៀននេះត្រូវបានលើកឡើង ដើម្បីស្ដារឡើងវិញនូវភាពច្បាស់លាស់អំពីការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ និងអត្ថប្រយោជន៍ត្រឹមត្រូវ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma frames the coming story as a decisive clarification of how artha (practical welfare and aims) must be judged through dharma; when society becomes lawless, only dharma can rightly determine what counts as true benefit.
Bhīṣma announces that he will narrate an ancient dharmic history. He sets the scene as a time when the world had become unruly, metaphorically drowned in an ‘ocean of Dānava-nature,’ preparing the listener for a corrective moral exemplum.