Shloka 11
Brāhmaṇa-Dharma, Āśrama Eligibility, and the Primacy of Rāja-Dharma (Śānti Parva 63)
अन्तवन्ति प्रधानानि पुरा श्रेयस्कराणि च । स्वकर्मनिरतो लोके हा॒क्षर: सर्वतोमुख:
Yudhiṣṭhira uvāca — Antavanti pradhānāni purā śreyaskarāṇi ca | svakarmanirato loke hy akṣaraḥ sarvatomukhaḥ ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្វីៗដែលជាមូលហេតុសំខាន់ៗ ដែលមុននេះធ្លាប់នាំមកនូវសេចក្តីសុខសាន្ត ក៏មានទីបញ្ចប់ដែរ។ ប៉ុន្តែបុរសនៅក្នុងលោកនេះ ដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងការបំពេញធម៌កាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួនតាមវណ្ណៈ និងអាស្រមៈ នោះគឺជាអមតៈ—មាននៅគ្រប់ទិសទាំងអស់ និងប្រឈមមុខទៅគ្រប់ទិសគ្រប់យ៉ាង ក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព។»
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
Worldly causes and results—even those that seem beneficial—are finite; enduring stability is found in steadfast commitment to one’s rightful duty (svakarma), which aligns a person with the imperishable (akṣara), the all-pervading reality.
In the Śānti Parva’s instruction-focused setting, Yudhiṣṭhira speaks in a reflective, philosophical mode, contrasting perishable worldly determinants with the imperishable principle associated with dutiful living and spiritual constancy.