Shloka 23
Āśrama-dharma: Duties of the Four Life-Stages (आश्रमधर्मः)
रक्षया स हि तेषां वै महत् सुखमवाप्नुयात् प्रजापतिर्हि वैश्याय सृष्टवा परिददौ पशून्
rakṣayā sa hi teṣāṁ vai mahat sukham avāpnuyāt | prajāpatiḥ hi vaiśyāya sṛṣṭvā paridadau paśūn ||
ភីស្មាបានមានព្រះវាចា៖ «ដោយការការពារពួកវា គាត់ពិតជាទទួលបានសុខដ៏មហិមា។ ព្រោះព្រះប្រជាបតិ បានបង្កើតហ្វូងគោ ហើយប្រគល់វាទៅឲ្យវៃស្យៈ ដាក់ភារកិច្ចថែរក្សា និងការពារពួកវាលើគាត់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that protecting and properly caring for livestock is a dharmic responsibility—especially associated here with the Vaiśya—and that such protection yields great welfare and happiness, framing animal care as a moral and social duty entrusted by the creator.
In Bhīṣma’s instruction during the Śānti Parva, he explains duties within social order: Prajāpati created cattle and assigned their upkeep to the Vaiśya; therefore, one who safeguards them fulfills an entrusted role and gains great benefit.