Shloka 12
अध्याय ५७ — राज्ञः नित्यप्रयत्नः, रक्षा-प्रधानता, तथा त्याग-नीतिः
Chapter 57: Constant Royal Vigilance, Primacy of Protection, and Principles of Dismissal
न हिंस्यात् परवित्तानि देयं काले च दापयेत् । विक्रान्त: सत्यवाक् क्षान्तो नृपो न चलते पथ:
na hiṁsyāt paravittāni deyaṁ kāle ca dāpayet | vikrāntaḥ satyavāk kṣānto nṛpo na calate pathaḥ ||
ភីष្មៈ ប្រៀនប្រដៅថា ព្រះមហាក្សត្រ មិនគួរធ្វើអន្តរាយ ឬបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃឡើយ ហើយគួររៀបចំឲ្យអ្វីដែលគេត្រូវទទួល បានបង់ជូនតាមកាលសម័យ។ អ្នកគ្រប់គ្រងដែលក្លាហាន ពោលពាក្យពិត និងអត់ធ្មត់អធ្យាស្រ័យ មិនវៀចចេញពីផ្លូវត្រឹមត្រូវនៃរាជធម៌ និងធម៌ឡើយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma is to protect others’ property, ensure timely fulfillment of dues, and cultivate courage, truthfulness, and patience; these virtues keep rulership aligned with the righteous path.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma is advising the king on practical ethical governance—non-injury to subjects’ wealth, proper administration of payments, and the personal virtues required for stable, righteous rule.