Shloka 12
Adhyāya 55 — Yudhiṣṭhira’s Hesitation and Bhīṣma’s Authorization of Inquiry
Rājadharma Prelude
लोकस्य कदनं कृत्वा लोकनाथो विशाम्पते । अभिशापभयादू् भीतो भवन्तं नोपसर्पति,प्रजापालक भीष्म! ये लोकनाथ युधिष्ठिर जगत्का संहार करके शापके भयसे त्रस्त हो उठे हैं; इसीलिये आपके निकट नहीं आते हैं
lokasya kadanaṁ kṛtvā lokanātho viśāmpate | abhiśāpa-bhayād bhīto bhavantaṁ nopasarpati || prajā-pālaka bhīṣma! ye lokanātha yudhiṣṭhira jagat-kā saṁhāra karke śāpa-ke bhaya-se trasta ho uṭhe haiṁ; isīliye āpke nikaṭ nahīṁ āte haiṁ |
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន! ព្រះមហាក្សត្រអធិរាជនៃនគរ បានបង្កវិនាសកម្មលើលោក ហើយឥឡូវនេះត្រូវភ័យខ្លាចដោយសេចក្តីភ័យនៃបណ្តាសា; ដូចហេតុនេះទើបព្រះអង្គមិនហ៊ានចូលមកជិតអ្នកទេ។ ឱ ភីष្ម អ្នកអភិបាលប្រជារាស្ត្រ—ព្រះបាទយុធិષ્ઠិរ ដែលរងការញ័រខ្លាចដោយសេចក្តីភ័យថានឹងទទួលបណ្តាសា បន្ទាប់ពីវិនាសកម្មដែលកើតឡើងក្នុងលោក ក៏នៅឆ្ងាយពីវត្តមានរបស់អ្នក»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even a righteous ruler may be shaken after mass violence; moral governance requires confronting remorse and seeking guidance from elders and dharma-teachers rather than withdrawing in fear.
Vāyu explains to Bhīṣma that Yudhiṣṭhira, burdened by the devastation of the war and fearing the consequences of a curse, is hesitant to approach Bhīṣma for counsel.