Shloka 7
Śara-śayyā-sthita-bhīṣma-saṃvāda-prastāvaḥ
The Prelude to Questioning Bhīṣma on the Bed of Arrows
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा नारदो देवदर्शन: । उवाच पाण्डवान् सर्वान् हतशिष्टांश्व पार्थिवान्
muhūrtam iva ca dhyātvā nārado devadarśanaḥ | uvāca pāṇḍavān sarvān hataśiṣṭāṁś ca pārthivān ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់ពីគិតពិចារណាខ្លីមួយភ្លែត ព្រះឥសីនារ៉ដៈ—មានទិវ្យទស្សនៈ—បាននិយាយទៅកាន់បណ្ឌវទាំងអស់ ព្រមទាំងព្រះមហាក្សត្រផ្សេងៗដែលនៅរស់រានក្រោយការសម្លាប់រង្គាល។ ការស្ងៀមស្ងាត់មុននិយាយ បង្ហាញពីការប្រុងប្រយ័ត្នមុនផ្តល់ដំបូន្មាន ក្នុងបរិយាកាសក្រោយសង្គ្រាម ដែលពាក្យត្រូវនាំទុក្ខសោក និងអំណាចត្រឡប់ទៅរកធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical necessity of thoughtful deliberation before giving guidance, especially in the fragile post-war context. Nārada’s brief reflection signals that counsel to rulers should be measured, dharma-oriented, and responsive to collective suffering.
Vaiśampāyana narrates that Nārada, possessing divine vision, pauses to reflect and then begins speaking to the Pāṇḍavas and the other kings who survived the great slaughter, setting up a discourse meant to guide them in the aftermath of the war.