Shloka 30
Bhīṣma on the Śara-Śayyā: Yudhiṣṭhira and Kṛṣṇa Approach the Eldest for Śānti
कि पुनश्नात्मनो लोकानुत्तमानुत्तमैर्गुणै: । तदस्य तप्यमानस्य ज्ञातीनां संक्षयेन वै
ki punaśnātmano lokān uttamān uttamaiḥ guṇaiḥ | tad asya tapyamānasya jñātīnāṃ saṃkṣayeṇa vai
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ហើយតើអ្វីទៅជាពិភពខ្ពស់បំផុត ដែលមនុស្សអាចទទួលបានសម្រាប់ខ្លួនឯង ដោយគុណធម៌ដ៏ប្រសើរបំផុត? ប៉ុន្តែសម្រាប់គាត់—នៅពេលដែលចិត្តរលាយក្នុងភ្លើងនៃការសោកស្តាយ—ការបាត់បង់ញាតិសាច់ឈាមរបស់ខ្លួនឯងតែប៉ុណ្ណោះ បានក្លាយជាមូលហេតុនៃទុក្ខវេទនារបស់គាត់។»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the promise of exalted rewards gained through virtue can be eclipsed by the moral and emotional burden of harming one’s own people; the verse highlights the ethical weight of kin-slaying and the torment it produces.
Vaiśampāyana comments on a person who is inwardly tormented; despite talk of attaining the highest realms through excellent qualities, his mind is consumed by the loss and destruction of his relatives.