Shloka 1
अपन क्रात बछ। अर: पज्चाशत्तमो<्ध्याय: श्रीकृष्णद्वारा भीष्मजीके गुण-प्रभावका सविस्तर वर्णन वैशम्पायन उवाच ततो रामस्य तत् कर्म श्रुत्वा राजा युधिष्ठिर: । विस्मयं परमं गत्वा प्रत्युवाच जनार्दनम्
vaiśampāyana uvāca | tato rāmasya tat karma śrutvā rājā yudhiṣṭhiraḥ | vismayaṃ paramaṃ gatvā pratyuvāca janārdanam ||
វៃសម្បាយនបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះបាទយុធិឋ្ឋិរ កាលបានឮអំពីកិច្ចការអស្ចារ្យលើសលប់របស់រាម (បរśុរាម) ក៏ពោរពេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានឆ្លើយតបចំពោះជនារទន (ព្រះក្រឹស្ណ)។ ខគម្ពីរនេះបើកឆាកនៃពេលវេលាសីលធម៌ក្នុងរឿង៖ ការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះវីរភាពពិសេស ក្លាយជាឱកាសសួរអំពីគុណធម៌ ឥទ្ធិពល និងការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវអំពីភាពអស្ចារ្យ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic learning posture: extraordinary power or action should lead not to mere admiration but to thoughtful questioning and discernment. Yudhiṣṭhira’s wonder becomes the doorway to ethical reflection guided by Kṛṣṇa.
After hearing about Paraśurāma’s remarkable deed, Yudhiṣṭhira is deeply astonished and turns to Kṛṣṇa (Janārdana) to respond—setting up the ensuing discussion (in this chapter’s frame) about greatness, qualities, and their effects.