Shloka 57
परावसुर्महाराज क्षिप्त्वा55ह जनसंसदि । ये ते ययातिपतने यज्ञे सन्त: समागता:,महाराज! विश्वामित्रके पौत्र तथा रैभ्यके पुत्र महातेजस्वी परावसुने भरी सभामें आक्षेप करते हुए कहा--“राम! राजा ययातिके स्वर्गसे गिरनेके समय जो प्रतर्दन आदि सज्जन पुरुष यज्ञमें एकत्र हुए थे, क्या वे क्षत्रिय नहीं थे? तुम्हारी प्रतिज्ञा झूठी है। तुम व्यर्थ ही जनताकी सभामें डींग हाँका करते हो कि मैंने क्षत्रियोंका अन्त कर दिया। मैं तो समझता हूँ कि तुमने क्षत्रिय वीरोंके भयसे ही पर्वतकी शरण ली है। इस समय पृथ्वीपर सब ओर पुनः सैकड़ों क्षत्रिय भर गये हैं!
parāvasur mahārāja kṣiptvā ha jana-saṁsadi | ye te yayāti-patane yajñe santaḥ samāgatāḥ ||
វាសុទេវបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏អស្ចារ្យ! បារាវសុបានបោះពាក្យបន្ទោសនៅក្នុងសភាសាធារណៈ ហើយប្រកាសថា៖ ‘រាម! នៅពេលព្រះបាទយយាតិធ្លាក់ចុះពីសួគ៌ បុរសសុចរិតដូចជា ប្រតរទន និងអ្នកដទៃ ដែលបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅពិធីយជ្ញៈនោះ តើពួកគេមិនមែនជាក្សត្រីយ៉ៈទេឬ? ពាក្យសច្ចៈរបស់អ្នកគឺក្លែងក្លាយ។ អ្នកអួតឥតប្រយោជន៍នៅមុខប្រជាជនថា “ខ្ញុំបានបញ្ចប់ពួកក្សត្រីយ៉ៈហើយ।” ខ្ញុំគិតថា អ្នកបានទៅជ្រកភ្នំដោយសារភ័យខ្លាចវីរបុរសក្សត្រីយ៉ៈ។ សព្វថ្ងៃនេះ នៅទូទាំងផែនដី ក្សត្រីយ៉ៈរាប់រយបានមកបំពេញដីវិញ!’»
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage critiques empty boasting and tests the integrity of vows: public claims must align with reality, and ethical authority is undermined when one’s pledge is shown to be exaggerated or false.
In an assembly, Parāvasu challenges Rāma (Paraśurāma) by citing earlier Kṣatriyas present at Yayāti’s sacrificial gathering, arguing that Kṣatriyas still existed and have reappeared, thus portraying Rāma’s claim of exterminating them as untrue and motivated by fear.