Shloka 29
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
वासुदेव उवाच ततः सत्यवती पुत्रं जनयामास भार्गवम् । तपस्यभिरतं शान्तं जमदग्निं यतव्रतम्,श्रीकृष्ण बोले--राजन्! तदनन्तर सत्यवतीने शान्त, संयमपरायण और तपस्वी भृगुवंशी जमदग्निको पुत्रके रूपमें उत्पन्न किया
vāsudeva uvāca tataḥ satyavatī putraṃ janayāmāsa bhārgavam | tapasyabhirataṃ śāntaṃ jamadagniṃ yatavratam ||
វាសុទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក សត្យវតីបានប្រសូតកូនប្រុសមួយក្នុងវង្សភೃគុ គឺ ជមដគ្និ—អ្នកស្រឡាញ់តបស្សា មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ និងមាំមួនក្នុងការគ្រប់គ្រងខ្លួន។
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal: true spiritual stature is marked by tapas (austerity), śānti (inner peace), and yama/niyama-like restraint (disciplined vows). Noble lineage is presented as meaningful when expressed through character and self-control.
Vāsudeva narrates a genealogical and moral-historical sequence: Satyavatī gives birth to Jamadagni, identified as a Bhārgava sage distinguished by austerity, tranquility, and disciplined conduct.