Shloka 84
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
जो सम्पूर्ण प्राणियोंके आत्मा और उनकी जन्म-मृत्युके कारण हैं, जिनमें क्रोध, द्रोह और मोहका सर्वथा अभाव है, उन शान्तात्मा परमेश्वरको नमस्कार है ।।
yasmin sarvaṃ yataḥ sarvaṃ yaḥ sarvaḥ sarvataś ca yaḥ | yaś ca sarvamayo nityaṃ tasmai sarvātmanē namaḥ ||
សូមនមស្ការដល់ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះចិត្តសន្តិ ជាអាត្មានៃសត្វទាំងអស់ និងជាមូលហេតុនៃកំណើតនិងមរណៈរបស់ពួកគេ—ដែលគ្មានកំហឹង ការប្រឆាំង និងមោហៈសោះ។ ក្នុងព្រះអង្គនោះ សព្វវត្ថុស្ថិតនៅ; ពីព្រះអង្គនោះ សព្វវត្ថុកើតឡើង; ព្រះអង្គឯងជាសព្វសារពើ; សព្វទិសសព្វកាលព្រះអង្គពេញលេញ និងសព្វមយៈ—សូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអាត្មាសកលនោះ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverence for the Supreme Self as the universal ground: all beings and events arise from, abide in, and are pervaded by that reality. Ethically, it elevates serenity over anger, malice, and delusion, implying that dharmic life is rooted in recognizing the same Self in all.
In the Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma after the war. Here he pauses to offer a devotional salutation—framing his teaching within a theistic-advaitic vision of the Lord as the All-Self, the source and support of the cosmos.