Shloka 76
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
रसातलगत: श्रीमाननन्तो भगवान् विभु: । जगद्ू धारयते कृत्स्नं तस्मै वीर्यात्मने नम:
rasātalagataḥ śrīmān ananto bhagavān vibhuḥ | jagad dhārayate kṛtsnaṃ tasmai vīryātmane namaḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះអម្ចាស់ដ៏រុងរឿង និងមានអំណាចគ្រប់យ៉ាង—អនន្ត (សេសៈ) ដែលស្ថិតនៅរាសាតលៈ ហើយទ្រទ្រង់សកលលោកទាំងមូលលើក្បាលរបស់ព្រះអង្គ។ វគ្គនេះបង្ហាញថា ស្ថិរភាពនៃចក្រវាឡមានមូលដ្ឋានលើកម្លាំងទេវៈ ហើយអញ្ជើញឲ្យអ្នកស្តាប់បណ្តុះភាពទាបខ្លួន និងការភក្តីចំពោះអំណាចដែលទ្រទ្រង់សណ្តាប់ធ្នាប់ទាំងអស់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverence for the divine principle that sustains cosmic order: Ananta/Śeṣa, portrayed as the Lord’s endless power, supports the whole universe. Ethically, it encourages humility and devotion by reminding humans that stability and protection ultimately rest on a higher sustaining force.
In Bhīṣma’s discourse in the Śānti Parva, he recites a praise-salutation. Here he specifically bows to Ananta (Śeṣa), described as dwelling in Rasātala and bearing the universe on his head, as part of a devotional/theological passage.