Shloka 62
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
यस्मात् सर्वाः प्रसूयन्ते सर्गप्रलयविक्रिया: । यस्मिंश्वैव प्रलीयन्ते तस्मै हेत्वात्मने नम:
yasmāt sarvāḥ prasūyante sarga-pralaya-vikriyāḥ | yasmiṁś caiva pralīyante tasmai hetv-ātmane namaḥ ||
សូមនមស្ការចំពោះព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតី ជាអាត្មា-ហេតុ (មូលហេតុដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់) ដែលពីព្រះអង្គ ការប្រែប្រួលទាំងអស់—ទម្រង់នៃការបង្កើត និងការលាយលង់—កើតមានឡើង ហើយក្នុងព្រះអង្គតែមួយ នោះទាំងអស់ក៏រលាយត្រឡប់ទៅវិញ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
All processes of becoming and ending—creation (sarga), dissolution (pralaya), and every transformation (vikriyā)—depend on a single ultimate cause, the Supreme Self. Recognizing this grounds dharma in humility and devotion, reducing ego-driven attachment to transient outcomes.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and higher truths. Here he pauses to offer a reverential salutation (namaḥ) to the Lord as the causal principle into whom the cosmos arises and into whom it returns.