Shloka 15
Kṛṣṇa’s Dhyāna and the Prompt to Question Bhīṣma (कृष्णध्यानं भीष्मप्रश्नप्रेरणा च)
एकीकृत्येन्द्रियग्रामं मन: संयम्य मेधया । शरणं मामुपागच्छत् ततो मे तद्गतं मनः
ekīkṛtyendriyagrāmaṃ manaḥ saṃyamya medhayā | śaraṇaṃ māmupāgacchat tato me tadgataṃ manaḥ ||
វាសុទេវៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរប្រមូលកងទ័ពនៃអារម្មណ៍ទាំងអស់ឲ្យរួមជាឯកភាព ហើយដោយប្រាជ្ញាវិនិច្ឆ័យ ចូរគ្រប់គ្រងចិត្ត; ចូរចូលសុំជ្រកកោនក្នុងខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ចិត្តរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់នឹងតាំងមាំលើអ្នក—បែរទៅរកអ្នកទាំងស្រុង»។
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Unify and withdraw the senses, restrain the mind with discerning intelligence (medhā), and take refuge in Vāsudeva; such surrender and inner discipline draw the Lord’s attentive grace—His mind becomes ‘fixed’ upon the seeker.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and right conduct, Vāsudeva speaks as a spiritual guide, prescribing inner restraint and śaraṇāgati (taking refuge) as the means by which the devotee becomes the object of divine attention and protection.