Shloka 6
ततो दुर्योधनगृहं प्रासादैरुपशोभितम् । बहुरत्नसमाकीर्ण दासीदाससमाकुलम्,तदनन्तर धुृतराष्ट्रकी आज्ञासे भाई युधिष्ठिरने दुर्योधनका महल भीमसेनको अर्पित किया। वह बहुत-सी अट्टालिकाओंसे सुशोभित था। वहाँ अनेक प्रकारके रत्नोंका भण्डार पड़ा था और बहुत-सी दास-दासियाँ सेवाके लिये प्रस्तुत थीं। जैसे इन्द्र अपने भवनमें प्रवेश करते हैं, उसी प्रकार महाबाहु भीमसेन उस महलमें चले गये
tato duryodhana-gṛhaṃ prāsādair upaśobhitam | bahu-ratna-samākīrṇaṃ dāsī-dāsa-samākulam ||
បន្ទាប់មក ពួកគេបានទៅដល់លំនៅដ្ឋានរបស់ទុរយោធនៈ ដែលតុបតែងដោយអគារខ្ពស់ៗជាច្រើន។ នៅទីនោះពោរពេញដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងរតនៈនានាជាច្រើនប្រភេទ ហើយមានទាសករ និងទាសីជាច្រើនរង់ចាំបម្រើ។ ក្នុងសេចក្តីនិទាននេះ វាបង្ហាញពីការផ្ទេរទ្រព្យសម្បត្តិ និងសិទ្ធិរាជវង្ស តាមអំណាចនៃព្រះមហាក្សត្រ និងមនុស្សចាស់ទុំ—ភាពរុងរឿងខាងក្រៅ ដែលតែងតែត្រូវប្រឈមនឹងវិន័យ និងការអត់ធ្មត់ខាងក្នុងរបស់អ្នកកាន់អំណាច។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal splendor—palaces, jewels, and attendants—can be amassed and transferred, yet dharma demands that those who receive or govern such resources exercise restraint, responsibility, and right conduct rather than attachment to display.
Vaiśampāyana describes Duryodhana’s richly adorned residence, overflowing with treasures and servants, as the scene shifts to the experience of entering or taking possession of a grand royal dwelling.