Shloka 7
युधिष्ठिरस्य राज्याभिषेकः | Yudhiṣṭhira’s Royal Consecration
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेता: सुमनसो<5स्पृशत् । स्वस्तिकानक्षतान् भूमिं सुवर्ण रजतं मणिम्,धर्मात्मा राजा युधिष्ठिरने सिंहासनपर बैठकर श्वेत पुष्प, स्वस्तिक, अक्षत, भूमि, सुवर्ण, रजत एवं मणिका स्पर्श किया
tatro'paviṣṭo dharmātmā śvetāḥ sumanaso 'spṛśat | svastikānakṣatān bhūmiṃ suvarṇa-rajataṃ maṇim ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ព្រះបាទ យុធិષ્ઠិរ អ្នកមានព្រលឹងសុចរិត អង្គុយលើបល្ល័ង្កហើយ បានប៉ះពាល់ផ្កាស ព្រមទាំងអក្ខតដែលសម្គាល់ដោយស្វាស្ទិក ដី មាស ប្រាក់ និងមណី—ជាសញ្ញានៃសុចរិតភាព ស្ថិរភាព និងអធិបតេយ្យភាពដែលឈរលើធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Rulership is not merely political power but a dharmic trust: the king’s authority is ritually and ethically grounded in purity (white flowers), auspicious intention (svastika, akṣata), stability (earth), and responsible stewardship of wealth (gold, silver, jewels).
After taking his seat on the throne, Yudhiṣṭhira performs an auspicious enthronement gesture by touching consecratory items—flowers, sacred grains, earth, and precious metals/gems—signaling the formal, ritually sanctioned assumption of kingship.