Shloka 11
दानपात्रापात्र-निर्णयः / Determining Worthy Gifts, Recipients, and Permissible Food
भार्गवाच्च्यवनाच्चापि वेदानड्रोपबृंहितान् । प्रतिपेदे महाबाहुर्वसिष्ठाच्चरितव्रतः,“ब्रह्मचर्यव्रतका पालन करके महाबाहु भीष्मने भृगुवंशी च्यवन तथा महर्षि वसिष्ठसे वेदाड़ोंसहित वेदोंका अध्ययन किया है
vaiśampāyana uvāca |
bhārgavāc chyavanāc cāpi vedān aṅgopabṛṃhitān |
pratipede mahābāhur vasiṣṭhāc caritavrataḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ភីṣ្មៈ អ្នកមានព្រះបាហុដ៏ខ្លាំង និងមាំមួនក្នុងវិន័យនៃព្រហ្មចរិយាវ្រតៈ បានរៀន និងស្ទាត់ជំនាញវេទទាំងឡាយ ព្រមទាំងអង្គបន្ថែម (វេដាង្គ) ដោយបានសិក្សាពីឥសី ច្យវនៈ នៃវង្សភារគវៈ និងពីឥសី វសិષ્ઠៈ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents disciplined vow-keeping (especially brahmacarya and steadfast observance of vrata) as the moral basis for receiving and mastering sacred knowledge; learning is shown as inseparable from ethical self-control and proper discipleship.
Vaiśampāyana recounts Bhīṣma’s education: he learned and mastered the Vedas along with their ancillary disciplines by studying under renowned sages—Cyavana of the Bhṛgu line and Vasiṣṭha—highlighting his rigorous training and character.