Shloka 365
इति श्रीमहा भारते शतसाहरूयां संहितायां वैयासिक्यां शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि उज्छवृत्त्युपाख्याने पञज्चषष्ट्यधिकत्रिशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śatasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ vaiyāsikyāṃ śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi ujjhavṛttyupākhyāne pañcaṣaṣṭyadhikatriśatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីមហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ—ក្នុងសំហិតា (Saṃhitā) មួយសែនស្លោក ដែលជាការរៀបរៀងតាមព្រះវ្យាស (Vaiyāsika)—នៅក្នុង «សាន្តិពર્વ» ក្នុងផ្នែក «មោក្សធម្មបર્વ» ក្នុងឧបាខ្យានអំពី «Ujjhavaṛtti» ជំពូកទី ៣៦៥ (បីរយហុកសិបប្រាំ) បានបញ្ចប់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon marking the close of a chapter and locating it within the Mahābhārata’s structure (Śānti Parva → Mokṣa-dharma section → Ujjhavaṛtti episode). Rather than giving a new doctrine, it frames the preceding material as part of the liberation-oriented teachings of Mokṣa-dharma.
The narrator/editorial voice signals the end of the chapter, identifying the larger work (Mahābhārata), the recension (Vaiyāsika), the parva (Śānti), the subsection (Mokṣa-dharma), and the embedded tale (Ujjhavaṛtti). It functions as a formal closure and cataloging marker.