Shloka 1
अफ-४#-रा- चतुःपज्चाशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: अतिथिद्दारा स्वर्गके विभिन्न मार्गोका कथन ब्राह्मण उवाच समुत्पन्नाभिधानो5स्मि वाड्माधुर्येण तेडनघ । मित्रत्वमभिपन्नस्त्वं किंचिद् वक्ष्यामि तच्छुणु,ब्राह्मण बोला--निष्पाप! आपकी मीठी बातें सुनकर ही मैं आपके प्रति स्नेह धनसे बँध गया हूँ। आपके ऊपर मेरा मित्रभाव हो गया है; अतः आपसे कुछ कह रहा हूँ मेरी बात सुनिये
brāhmaṇa uvāca | samutpannābhidhāno 'smi vāṅ-mādhuryena te 'nagha | mitratvam abhipannas tvaṁ kiñcid vakṣyāmi tac chṛṇu ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកគ្មានបាប! ត្រឹមតែបានឮពាក្យផ្អែមល្ហែម និងសុភាពរបស់អ្នក ក៏ចិត្តខ្ញុំត្រូវបានទាក់ទាញ ហើយខ្ញុំបានទទួលអ្នកជាមិត្ត។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអ្វីមួយ—សូមស្តាប់ពាក្យខ្ញុំ»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of gentle, truthful, and pleasing speech: it creates trust and friendship, making moral instruction possible. Right speech (vāṅ-mādhurya) becomes a gateway to dharmic counsel.
A Brāhmaṇa addresses an unnamed interlocutor respectfully as “blameless,” saying that the person’s sweet words have inspired affection and friendship; on that basis, the Brāhmaṇa prepares to offer advice and asks the listener to pay attention.