Shloka 55
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
भविष्यति महासत्त्व ख्यातिश्नाप्पतुला तव । शनैश्वरः सूर्यपुत्रो भविष्यति मनुर्महान्
vaiśaṃpāyana uvāca | bhaviṣyati mahāsattva khyātiḥ anupatulā tava | śanaiścaraḥ sūryaputro bhaviṣyati manur mahān |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ មហាសត្តវៈ! កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់អ្នកនឹងអស្ចារ្យគ្មានប្រៀបក្នុងលោក។ កាលណាមួយ សនៃශ්ចរៈ—ព្រះបុត្រព្រះអាទិត្យ—នឹងក្លាយជាមហាមនុ ជាអ្នកបើកចាប់ផ្តើមមន្វន្តរៈមួយ។ ក្នុងមន្វន្តរៈនោះ ដោយព្រះគុណរបស់ខ្ញុំ អ្នកនឹងត្រូវបានដាក់ឲ្យឈរជាមុខគេក្នុងចំណោមមេដឹកនាំដែលចាប់ពីមនុជាដើម; មិនមានសង្ស័យឡើយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that true greatness expresses itself as enduring renown grounded in dharma, and that cosmic authority (Manuhood and leadership in a Manvantara) is conferred through merit and the blessing of realized elders—linking ethical stature with cosmic order.
Vaiśampāyana delivers a prophetic assurance: the addressed sage/hero will attain unmatched fame, and when Śanaiścara becomes the great Manu who initiates a future Manvantara, the addressee will, by grace, hold a foremost position among Manu’s leading associates.