Shloka 62
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप । यद्येकान्तिभिराकीर्ण जगत् स्यात् कुरुनन्दन
ekāntino hi puruṣā durlabhā bahavo nṛpa | yady ekāntibhir ākīrṇaṁ jagat syāt kurunandana ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! បុរសដែលមានភក្តីភាពឯកចិត្តពិតជាកម្រណាស់—មិនមានច្រើនទេ។ ឱ កូនចៅកុរុ! ប្រសិនបើលោកនេះពោរពេញដោយអ្នកមានចិត្តមួយចំណុចបែបនោះ នោះផែនដីទាំងមូលនឹងត្រូវគ្របដណ្តប់ដោយស្មារតីនៃសត្យយុគ; ពិធីកម្មដែលបណ្តាលដោយក្តីប្រាថ្នាផលប្រយោជន៍នឹងគ្មានទីកន្លែងឡើយ ព្រោះមនុស្សទាំងអស់នឹងខិតខំដើម្បីសុខប្រយោជន៍សត្វលោក មានចំណេះដឹងអំពីអាត្មា ប្រកបដោយអហിംសា និងភក្តីភាពឯកចិត្ត»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Single-minded, exclusive devotion and ethical purity are rare; if such people were widespread—self-knowing, non-violent, and devoted to the welfare of all—society would naturally resemble Satya-yuga, and desire-motivated ritual action would lose its hold.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana addresses a Kuru king, reflecting on the scarcity of truly one-pointed devotees and imagining the moral transformation of the world if such persons were numerous.