Shloka 16
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
सुरापानं सकृत् कृत्वा योडग्निवर्णा सुरां पिबेत् । स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च,जो एक बार मदिरा-पान करके फिर आगके समान गर्म की हुई मदिरा पी लेता है, वह इहलोक और परलोकमें भी अपनेको पवित्र कर लेता है
surāpānaṃ sakṛt kṛtvā yo 'gnivarṇāṃ surāṃ pibet | sa pāvayaty athātmānam iha loke paratra ca ||
ព្រះវ្យាសៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់បានធ្វើអំពើផឹកស្រាម្តងហើយ បន្ទាប់មកផឹកស្រាដែលកំដៅឲ្យក្តៅដូចភ្លើង នោះគាត់នឹងសម្អាតខ្លួនឯងឲ្យបរិសុទ្ធ ទាំងក្នុងលោកនេះ និងក្នុងលោកក្រោយ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse presents a prescribed expiation (prāyaścitta) for the fault of drinking intoxicants: an extreme, painful act is said to cleanse the offender’s impurity and restore moral-ritual standing, with consequences affecting both this life and the next.
Within the dharma-instructional discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a rule-like injunction describing how one who has drunk liquor may undertake a specific expiatory practice—drinking liquor heated to a fire-like state—to achieve purification.