Shloka 59
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
स्थापयित्वा हयशिर उदक्पूर्वे महोदथौ । वेदानामालयं चापि बभूवाश्वशिरास्तत:
sthāpayitvā hayaśira udakpūrve mahodadhau | vedānām ālayaṃ cāpi babhūvāśvaśirās tataḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ដោយបានដំឡើងរូបមានក្បាលសេះរបស់ទ្រង់ នៅក្នុងមហាសមុទ្រផ្នែកខាងកើត—ឲ្យក្លាយជាទីស្នាក់ និងជាជម្រករបស់វេទ—ព្រះអម្ចាស់អស្វសិរាស ក៏បានត្រឡប់ទៅរូបមុនវិញ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក គេនិយាយថា ព្រះហយគ្រីវស្ថិតនៅទីនោះ ជាទីអាសនៈអាណាព្យាបាលនៃចំណេះដឹងបរិសុទ្ធ។
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge (the Vedas) is portrayed as needing protection and a rightful ‘abode’; the Lord assumes a specific form (Hayagrīva) to safeguard and re-establish the foundations of dharma through the preservation of revelation.
The narrator states that the Lord installs his horse-headed manifestation in the eastern great ocean as the seat of the Vedas, then returns to his prior form; thereafter Hayagrīva is understood to remain there as the enduring guardian of the Vedas.