Shloka 23
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
ददृशे5द्भुतसंकाशो लोकानापोमयानू प्रभु: । सत्त्वस्थ: परमेष्ठी स ततो भूतगणान् सृजन्
vaiśaṃpāyana uvāca | dadṛśe 'dbhuta-saṅkāśo lokān āpo-mayān u prabhuḥ | sattva-sthaḥ parameṣṭhī sa tato bhūta-gaṇān sṛjan |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះអម្ចាស់ដែលភ្លឺរលោងដោយពន្លឺអស្ចារ្យ បានបង្វិលមើល ហើយឃើញលោកទាំងឡាយសុទ្ធតែជាទឹក។ បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មា—អ្នករៀបចំលំដាប់ខ្ពស់បំផុត—ស្ថិតក្នុងសត្តវៈ គឺភាពបរិសុទ្ធ និងសមតុល្យ បានចាប់ផ្តើមការបង្កើត ដោយបង្កើតក្រុមសត្វមានជីវិតទាំងឡាយ។
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Creation and right order (dharma) are portrayed as arising from sattva—clarity, balance, and steadiness. The verse suggests that constructive action should proceed from a purified, composed state rather than from turbulence.
Brahmā (Parameṣṭhī), shining with wondrous radiance, surveys existence and perceives the worlds as water-filled. Established in sattva, he then begins the process of creation, producing the various classes of beings.