Shloka 65
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
न तस्यान्य: प्रियतर: प्रतिबुद्धैर्महात्मभि: । विद्यते त्रिषु लोकेषु ततो5स्यैकान्तिकं गत:
na tasyānyaḥ priyataraḥ pratibuddhair mahātmabhiḥ | vidyate triṣu lokeṣu tato ’syāikāntikaṃ gataḥ ||
នារ៉ទៈបាននិយាយថា៖ ក្នុងលោកទាំងបី មិនមានអ្នកណាដែលព្រះអង្គស្រឡាញ់ជាងបុគ្គលមហាត្មាដែលបានភ្ញាក់ដឹងទាំងនោះឡើយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានចូលស្រណោះដោយចិត្តឯកទេស ទៅកាន់ព្រះអង្គតែមួយ។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Lord most cherishes awakened, great-souled devotees, and that recognizing this leads one to single-minded devotion and exclusive refuge (ekāntika śaraṇāgati) rather than divided loyalties.
Nārada is speaking as a spiritual authority, praising the unique dearness of enlightened devotees to the Lord and explaining his own response: he has therefore chosen unwavering, exclusive surrender to that Lord.