Shloka 71
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
शिपिविष्टेति चाख्यायां हीनरोमा च यो भवेत् । तेनाविष्ट तु यर्त्किंचिच्छिपिविष्टेति च स्मृत:
śipiviṣṭeti cākhyāyāṃ hīnaromā ca yo bhavet | tenāviṣṭa tu yat kiṃcit śipiviṣṭeti ca smṛtaḥ ||
ការបកស្រាយនាម «សិពិវិષ્ટ» របស់ខ្ញុំមានដូចនេះ៖ «សិពិ» គេយល់ថាជាសត្វដែលគ្មានរោម ហើយ «វិષ્ટ» មានន័យថា ការពាសពេញ។ ដូច្នេះ អ្វីៗណាដែលត្រូវបានទ្រង់ពាសពេញគ្រប់ទិសគ្រប់យ៉ាង នោះត្រូវបានចងចាំថា «សិពិវិષ્ટ»—ព្រះអង្គដែលពាសពេញលោកទាំងមូល។
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
The verse teaches the idea of divine all-pervasiveness: the supreme presence is understood as pervading everything, so the divine name “Śipiviṣṭa” points to immanence rather than a limited, localized form—supporting an ethic of reverence toward the world.
A traditional etymological explanation is being given for the epithet “Śipiviṣṭa,” unpacking its components (śipi and viṣṭa) to convey that the deity is present throughout all things.