Shloka 40
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
अथ दधीचस्तथैवाविमना: सुखदुःखसमो महायोगी आत्मानं समाधाय शरीरपरित्यागं चकार
atha dadhīcas tathaivāvimanaḥ sukhaduḥkha-samaḥ mahāyogī ātmānaṃ samādhāya śarīra-parityāgaṃ cakāra |
បន្ទាប់មក ទធីចៈ នៅតែដដែល—ចិត្តមិនរអាក់រអួល មិនសោកស្តាយ—បានអនុវត្តកិច្ចចុងក្រោយនៃការលះបង់។ ជាមហាយោគីដែលមានចិត្តស្មើគ្នាទាំងសុខទាំងទុក្ខ គាត់បានប្រមូលអាត្មានៅក្នុងសមាធិជ្រាលជ្រៅ ហើយដាក់អន្តរជីវិតរបស់ខ្លួនក្នុងព្រះបរមាត្មា រួចលះបង់រាងកាយ។ វគ្គនេះបង្ហាញពីភាពមាំមួន សេរីភាពខាងក្នុង និងគោលធម៌នៃការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ទោះនៅវេលាមរណៈក៏ដោយ។
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति
Educational Q&A
The verse teaches equanimity and yogic composure: one who is steady amid pleasure and pain can gather the self in samādhi and meet death as a conscious act of renunciation rather than fear or despair.
Sage Dadhīca remains undepressed and resolute; as a perfected yogin he enters deep concentration and voluntarily relinquishes his body, presenting an ideal of serene, dharmic departure.