Shloka 36
धर्मद्वारबहुत्वविमर्शः — Reflection on the Many ‘Doors’ of Dharma (Śānti-parva 342)
ब्रह्माणं शितिकण्ठं च याश्षान्या देवता: स्मृता: । प्रबुद्धचर्या: सेवन्तो मामेवैष्यन्ति यत् परम्,ज्ञानी भक्त ब्रह्मा, शिव तथा दूसरे देवताओंकी निष्काम भावसे सेवा करते हुए भी अन्तमें मुझ परमात्माको ही प्राप्त होते हैं
Brahmāṇaṁ Śitikaṇṭhaṁ ca yāś cānyā devatāḥ smṛtāḥ | prabuddha-caryāḥ sevanto mām evaiṣyanti yat param ||
អរជុនបាននិយាយថា៖ «អ្នកដែលមានវិន័យនៃការប្រព្រឹត្តដ៏ភ្ញាក់ដឹង បូជាព្រះព្រហ្មា ព្រះសិតិកណ្ដ្ឋ (សិវៈ) និងទេវតាផ្សេងៗទៀតដែលបាននិយាយដល់—even បើបម្រើពួកគេដោយចិត្តអសេពគ្មានខ្លួន—នៅទីបំផុតក៏សម្រេចបានខ្ញុំតែមួយគត់ គឺព្រះអធិរាជ»។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Even when one worships various deities with purified, selfless intent and awakened conduct, the final spiritual destination is the one Supreme Reality; devotion, when free of selfish desire, converges upon the Highest.
Arjuna frames a theological point: he names Brahmā and Śiva as representative deities and asserts that sincere, disciplined worship of them (and others) culminates in attaining the Supreme—identified here as ‘Me’ by the speaker’s theological stance.