Shloka 93
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
ततो<श्वशिरसं दृष्टवा तं देवममितौजसम् | लोककर्ता प्रभुर्ब्रद्या लोकानां हितकाम्यया
tato ’śvaśirasaṃ dṛṣṭvā taṃ devam amitaujasam | lokakartā prabhur brahmā lokānāṃ hitakāmyayā ||
បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មា—អធិបតីអ្នកបង្កើតលោកទាំងឡាយ—បានឃើញព្រះដ៏មានអានុភាពមហិមា ដែលមានក្បាលសេះ ហើយដោយបំណងចង់អភិវឌ្ឍសុខសាន្តរបស់សត្វលោកទាំងអស់ ទ្រង់បានឱនក្បាលគោរព។ ឈរនៅមុខព្រះដ៏ប្រទានពរ ដោយដៃប្រណម្យជាប់គ្នា ទ្រង់បានថ្វាយបង្គំ; ហើយព្រះអម្ចាស់បានអោបកៀកដោយមេត្តា ហើយមានព្រះបន្ទូលជាសម្ងាត់ទៅកាន់ទ្រង់។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Even the highest authority (Brahmā, the world-creator) models humility and devotion before a greater divine power, motivated not by self-interest but by lokānāṃ hita—concern for the welfare of all. Ethical leadership is shown as reverence, restraint, and acting for universal good.
Brahmā beholds the immensely powerful horse-headed deity (Hayagrīva), bows in reverence, and stands with folded hands. The Lord then receives him warmly and begins to communicate something confidentially, setting up the ensuing instruction or boon.