Shloka 75
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
यतोऊहं प्रसृतः पूर्वमव्यक्तात् त्रिगुणो महान् | तस्मात् परतरो यो सौ क्षेत्रज्ञ इति कल्पित:
yato'haṃ prasṛtaḥ pūrvam avyaktāt triguṇo mahān | tasmāt parataro yo'sau kṣetrajña iti kalpitaḥ ||
ពីប្រក្រឹតិដែលមិនបង្ហាញ (អវ្យក្ត) មុនគេបានពន្លាតចេញនូវគោលការណ៍ដ៏ធំ ដែលមានលក្ខណៈបីដោយគុណៈទាំងបី—ជាអហង្គារៈ “ខ្ញុំ”។ ប៉ុន្តែឆ្ងាយលើសពីនោះទៅទៀត មានមួយអង្គដែលស្ថានភាពខ្ពស់ជាងវា៖ គេគិតថា ព្រះអង្គនោះជាអ្នកដឹងវាល (ក្សេត្រជ្ញ) ដ៏មានចិត្តដឹងសកល។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse distinguishes levels of reality: from unmanifest Prakṛti arises the guṇa-based cosmic principle and the ‘I’-sense, but beyond these evolutes is the higher conscious principle—the universal kṣetrajña—identified as the true knower and basis of experience.
Vaiśampāyana continues a doctrinal exposition in Śānti Parva, presenting a Sāṅkhya-like account of cosmic emergence and then pointing beyond material principles to the supreme conscious knower (kṣetrajña) as the culminating reference point for understanding self and liberation.