Shloka 49
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
श्रीभगवानुवाच भो भो: सब्रह्मका देवा ऋषयश्च तपोधना: । स्वागतेनार्च्य व: सर्वान् श्रावये वाक्यमुत्तमम्
śrībhagavān uvāca bho bhoḥ sabrahmakā devā ṛṣayaś ca tapodhanāḥ | svāgatenārcya vaḥ sarvān śrāvaye vākyam uttamam ||
ព្រះមានព្រះភាគបានមានព្រះបន្ទូល៖ «អើយ អើយ! ព្រះទេវតាទាំងឡាយជាមួយព្រះព្រហ្មា និងព្រះឥសីទាំងឡាយដែលសម្បូរតបស្យា! ខ្ញុំបានទទួលស្វាគមន៍ និងគោរពបូជាពួកអ្នកទាំងអស់ហើយ; ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងឲ្យពួកអ្នកស្តាប់ព្រះវចនៈដ៏ប្រសើរ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic conduct before instruction: honoring worthy guests—gods and sages—through welcome and reverence, and then delivering a refined, beneficial teaching. It links ethical etiquette (satkāra) with the authority and purity of what is taught.
The divine speaker addresses an assembly that includes Brahmā, other gods, and austerity-rich sages. After formally welcoming and honoring them, he announces that he will now proclaim an ‘excellent’ discourse, setting the stage for the ensuing instruction.