Shloka 37
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
रुद्रो रोषात्मको जातो दशान्यान् सो5सृजत् स्वयम् । एकादशैते रुद्रास्तु विकारपुरुषा: स्मृता:
rudro roṣātmako jāto daśānyān so 'sṛjat svayam | ekādaśaite rudrās tu vikārapuruṣāḥ smṛtāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ពីកំហឹងរបស់ព្រះប្រាហ្មា រុទ្រាបានកើតឡើង ជារូបនៃកំហឹងដ៏កាចសាហាវ។ រុទ្រានោះបានបង្កើតរុទ្រាផ្សេងទៀតដប់អង្គដោយខ្លួនឯង។ ដូច្នេះ មានរុទ្រាទាំងដប់មួយអង្គនេះ ដែលត្រូវបានចងចាំថា ជា “វិការបុរស” —រូបកាយនៃកម្លាំងបម្លែងដ៏រំភើប ដែលកើតពីការរំខានក្នុងចិត្ត និងក្នុងសកលលោក»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames wrath as a potent, world-shaping force: when anger arises at a cosmic level it can generate powerful manifestations. Ethically, it cautions that uncontrolled roṣa (anger) multiplies and transforms situations, producing further disruptive energies.
Vaiśampāyana describes a cosmogonic episode: Rudra arises as the embodiment of Brahmā’s wrath and then creates ten additional Rudras, forming the traditional set of eleven, characterized as vikāra-puruṣas—manifest beings representing transformative modifications.