Shloka 21
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
शौचाचारसमायुक्तान् जितक्रोधान् जितेन्द्रियान् । वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान्
śaucācārasamāyuktān jitakrodhān jitendriyān | vedān adhyāpayāmāsa mahābhāratapañcamān ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះអង្គបានបង្រៀនពួកគេអំពីវេទទាំងឡាយ—ដោយរាប់មហាភារតៈជាវេទទីប្រាំ—ក្រោយពេលឃើញថាពួកគេពោរពេញដោយភាពបរិសុទ្ធ និងសីលធម៌ត្រឹមត្រូវ បានឈ្នះកំហឹង និងបានគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ទាំងឡាយរបស់ខ្លួន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True learning is grounded in character: purity (śauca), right conduct (ācāra), mastery over anger, and control of the senses qualify a student to receive sacred instruction. Knowledge is presented as inseparable from ethical discipline.
Vaiśampāyana reports that a teacher instructed worthy, self-controlled students in the Vedas, and also taught the Mahābhārata as an additional authoritative body of dharma-teaching—figuratively ‘the fifth’ alongside the Vedas.