Shloka 15
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
वृणीष्व च वर विप्र मत्तस्त्वं यदिहेच्छसि । प्रसन्नो5हं तवाद्येह विश्वमूर्तिरिहाव्यय:,द्विजश्रेष्ठ! मैं अविनाशी विश्वरूप परमेश्वर आज तुमपर प्रसन्न हुआ हूँ; अतः तुम मुझसे जो कुछ चाहते हो, वह वर माँग लो
vṛṇīṣva ca vara vipra mattas tvaṃ yad ihecchasi | prasanno 'haṃ tavādyeha viśvamūrtir ihāvyayaḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍! ចូរជ្រើសរើសពរពីខ្ញុំ—អ្វីក៏ដោយដែលអ្នកប្រាថ្នានៅទីនេះ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំ—ព្រះអម្ចាស់អវិនាស នៃសកលលោក ក្នុងរូបវិស្វរូប—ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរសុំអ្វីដែលអ្នកចង់បាន»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of divine or authoritative grace: when one is pleased by a person’s conduct, learning, or devotion, one may offer a boon. It underscores the ideal of granting requests from a place of goodwill, and the responsibility of the recipient to ask for something worthy.
Bhishma addresses a Brahmin and invites him to ask for any boon, declaring himself pleased and describing the boon-giver in exalted terms as the imperishable, cosmic-formed Lord—language that frames the moment as a solemn, spiritually charged granting of favor.