Shloka 115
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
कथं स न विजानीयात् प्रभावममितौजस: । भगवान् ब्रह्मा तो उन्हीं नारायणसे प्रकट हुए हैं। फिर वे उन महातेजस्वी नारायणका प्रभाव कैसे नहीं जानते होंगे? ।।
kathaṁ sa na vijānīyāt prabhāvam amitaujasaḥ | bhagavān brahmā tu tebhyo nārāyaṇād eva prakaṭo bhavati | atha sa mahātejaso nārāyaṇasya prabhāvaṁ kathaṁ na jānīyāt ||
ភីष្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «តើព្រះអង្គនោះមិនដឹងអំពីព្រះឥទ្ធិពលនៃព្រះអង្គដ៏មានតេជៈមិនអាចវាស់បាននោះ ដូចម្តេចបាន? ព្រោះសូម្បីតែព្រះព្រហ្មដ៏ព្រះគុណ ក៏បានបង្ហាញកំណើតចេញពីនារយណៈនោះឯង។ ដូច្នេះ តើនរណាអាចមិនទទួលស្គាល់មហិមា និងអំណាចអធិបតេយ្យរបស់នារយណៈដ៏ភ្លឺរលោងបំផុតនោះបាន? ការនេះមិនត្រឹមតែជាទ្រឹស្តីទេវវិទ្យាទេ ប៉ុន្តែជាគោលធម៌ផងដែរ៖ ការយល់ដឹងពិត ចាប់ផ្តើមដោយការទទួលស្គាល់ប្រភពខ្ពស់បំផុត ហើយភាពទាបខ្លួនចំពោះប្រភពនោះ ក៏ជារូបមួយនៃធម៌ផងដែរ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts Nārāyaṇa’s supreme status: since even Brahmā is said to manifest from Nārāyaṇa, it is unreasonable to deny or ignore Nārāyaṇa’s prabhāva (majestic power). Ethically, it promotes humility and right recognition of the highest source as part of dharma.
In the Śānti Parva discourse, Bhīṣma instructs the king by grounding his teaching in cosmic hierarchy: he points to Brahmā’s dependence on Nārāyaṇa to emphasize why Nārāyaṇa’s greatness should be acknowledged.