Shloka 65
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
महीतलादू गत: स्थान ब्रह्मण: समनन्तरम् । परां गतिमनुप्राप्त इति नैप्लेकमज्जसा,नृपश्रेष्ठी सदा धर्मपर अनुराग रखनेवाले सत्यधर्मपरायण राजा उपरिचर भूमिके भीतर प्रवेश करके भी निरन्तर नारायण-मन्त्रका जप करते हुए भी उन्हींकी आराधनामें तत्पर रहते थे। अतः उन्हींकी कृपासे वे पुन: ऊपरको उठे और भूतलसे ब्रह्मलोकमें जाकर उन्होंने परम गति प्राप्त कर ली। अनायास ही उन्हें निष्ठावानोंकी यह उत्तम गति प्राप्त हो गयी
mahītalād ū gataḥ sthānaṁ brahmaṇaḥ samanantaram | parāṁ gatim anuprāpta iti naiplekam ajjasā ||
ទេវតាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គបានចាកចេញពីផ្ទៃផែនដី ហើយភ្លាមៗនោះបានទៅដល់ទីស្ថាននៃព្រះព្រហ្ម ដូច្នេះបានសម្រេចគោលដៅដ៏អធិប្បាយ—ណៃប្លេក—ដោយមិនលំបាកឡើយ»។ ក្នុងបរិបទរឿង ព្រះរាជា ឧបរិចរ ដែលជាប់ចិត្តលើធម៌ មិនរអាក់រអួល ហើយតែងតែឧទ្ទិសខ្លួនក្នុងការគោរពបូជាដោយមន្ត «នារាយណៈ» ទោះបីបានចូលទៅក្នុងផែនដីក៏ដោយ ត្រូវបានលើកឡើងវិញដោយព្រះគុណទេវៈ ហើយពីលោកមនុស្សទៅកាន់ព្រហ្មលោក ទទួលបានស្ថានភាពខ្ពស់បំផុតសម្រាប់អ្នកមានសេចក្តីស្ថិតស្ថេរ។
देव उवाच
Educational Q&A
Steadfast dharma and unwavering devotion—sustained even under adverse or constricted conditions—lead to the highest destiny, and divine grace can elevate the devoted beyond apparent downfall.
The speaker (Deva) describes a devotee-king who, though having entered beneath the earth, continues worship and mantra-japa; by the Lord’s favor he is raised up, reaches Brahmā’s realm (Brahmaloka), and attains the supreme state called Naipleka.