Shloka 38
एकैकस्य प्रभा तादूुकू साभवन्मानवस्य ह । “उनके मनकी इस एकाग्रतासे भगवान् श्रीहरि प्रसन्न होते थे। मुनिश्रेष्ठ! प्रलयकालमें सूर्यकी जैसी प्रभा होती है, वैसी ही उस द्वीपमें रहनेवाले प्रत्येक पुरुषकी थी ।। तेजोनिवास: स द्वीप इति वै मेनिरे वयम्
ekaikasya prabhā tādṛśī sābhavan mānavasya ha | teṣāṁ manasaḥ ekāgratāyā bhagavān śrīhariḥ prasanno bhavati | muniśreṣṭha! pralayakāle sūryasya yā prabhā bhavati, tādṛśī eva tasmin dvīpe nivāsinaḥ pratyekasya puruṣasya āsīt || tejonivāsaḥ sa dvīpa iti vai me nire vayam |
ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «បុរសម្នាក់ៗនៅទីនោះ មានពន្លឺដូចគ្នានោះ។ ដោយសារចិត្តផ្តោតតែមួយរបស់ពួកគេ ព្រះអម្ចាស់ Śrī Hari ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះពួកគេ។ ឱ មុនិដ៏ប្រសើរ ដូចព្រះអាទិត្យឆេះរលោងនៅពេលប្រល័យកាល នោះហើយជាពន្លឺរបស់មនុស្សគ្រប់រូបដែលរស់នៅលើកោះនោះ។ ដូច្នេះយើងបានយល់ថា កោះនោះជារាជធានីនៃពន្លឺ—ទីស្ថានដែលវិន័យខាងក្នុង និងភក្តីភាព បង្ហាញខ្លួនខាងក្រៅជាពន្លឺចែងចាំង។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed concentration (ekāgratā) and steady inner discipline are presented as qualities that please Śrī Hari; such devotion is not merely internal but is said to manifest as tejas—an outward radiance symbolizing spiritual power and purity.
Bhīṣma describes a particular dvīpa (realm/island) whose inhabitants each shine with sun-like brilliance, likened to the sun at pralaya. He explains this extraordinary radiance as the result of their focused minds and the Lord’s favor, hence the place is remembered as a ‘tejonivāsa,’ an abode of light.