Shloka 20
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
एकततद्वितत्रिताश्नोचुस्ततश्चित्रशिखण्डिन:,तदनन्तर एकत, द्वित और त्रितने तथा चित्रशिखण्डी नामवाले ऋषियोंने उनसे कहा --“बृहस्पते! हमलोग ब्रह्माजीके मानसपुत्र कहलाते हैं। एक बार अपने कल्याणकी इच्छासे हम सबने उत्तर दिशाकी यात्रा की
Ekatad-dvita-tritāś coccus tataś citraśikhaṇḍinaḥ; tadanantaraṃ ekata-dvita-tritāś ca citraśikhaṇḍī-nāmāna ṛṣayo 'bruvan— “Bṛhaspate! vayaṃ brahmaṇaḥ mānasaputrāḥ ucyāmahe. Ekadā svakalyāṇecchayā sarve vayam uttaradiśaṃ yātrāṃ kṛtavantaḥ …”
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះឥសីឈ្មោះ ឯកតៈ ទ្វិតៈ ត្រិតៈ និង ចិត្រសិខណ្ឌិន បានទូលទៅកាន់ព្រះបૃហស្បតិ៖ «ឱ ព្រះបૃហស្បតិ! ពួកយើងត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាបុត្រកើតពីចិត្តរបស់ព្រះព្រហ្មា។ ម្តងមួយ ដោយប្រាថ្នាសេចក្តីសុខសាន្តខាងធម៌របស់ខ្លួន ពួកយើងទាំងអស់បានចេញដំណើរទៅទិសខាងជើង…»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds the authority and responsibility of sages: those who claim a lofty spiritual lineage (as Brahmā’s mind-born sons) must pursue genuine inner welfare (kalyāṇa) through disciplined seeking. It sets an ethical tone that true status is validated by sincere spiritual striving.
Within Bhishma’s discourse, a group of sages—Ekata, Dvita, Trita, and Chitrashikhandin—begin addressing Brihaspati. They introduce themselves as Brahmā’s mind-born sons and start recounting an earlier episode in which they traveled north in search of spiritual good, leading into the next part of the story.