Shloka 8
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीप: श्वेत: स नाम्ना प्रथितो विशाल:
kṣīrodadher uttarato hi dvīpaḥ śvetaḥ sa nāmnā prathito viśālaḥ |
នារទៈបាននិយាយថា៖ «នៅខាងជើងនៃសមុទ្រទឹកដោះ មានកោះធំទូលាយមួយ ល្បីឈ្មោះថា ស្វេត (Śveta)។ វាបានបង្ហាញខ្លួននៅមុខពួកគេ។ អ្នកប្រាជ្ញពិពណ៌នាថា កោះនោះខ្ពស់លើសភ្នំមេរុ ចំនួនសាមសិបពីរពាន់យោជន៍។ ប្រជាជននៅទីនោះគេថា មិនស្ថិតក្រោមប្រតិបត្តិការនៃអារម្មណ៍ទាំងឡាយ មិនចាំបាច់អាហារ មិនមានសកម្មភាពខាងក្រៅ ប៉ុន្តែមានចំណេះដឹងពិត; ហើយពីរាងកាយរបស់ពួកគេ មានក្លិនក្រអូបដ៏ប្រសើរចេញជានិច្ច។»
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage elevates the ideal of inner realization over sensory life: the highest beings are portrayed as beyond sense-impulses, beyond dependence on food, and beyond restless activity, yet rich in knowledge and purity—symbolized by their natural fragrance.
Nārada describes a wondrous northern realm beyond the Ocean of Milk: the vast Śvetadvīpa, its extraordinary height relative to Meru, and the distinctive nature of its inhabitants—sense-transcending, self-sustained, motionless outwardly, and established in knowledge.