Shloka 28
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत् प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम् । वेदैश्नतुर्भि: समितं कृतं॑ मेरो महागिरी
bhīṣma uvāca | tair ekamatibhir bhūtvā yat proktaṃ śāstram uttamam | vedaiś caturbhiḥ samitaṃ kṛtaṃ merau mahāgiri ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដោយរួមចិត្តជាឯកមតិ ពួកគេបានប្រកាសសាស្ត្រដ៏ឧត្តមមួយ។ វាត្រូវបានរៀបរៀងលើភ្នំធំ មេរុ ហើយសម្របសម្រួលឲ្យស្របនឹងវេទទាំងបួន ដូច្នេះវាក្លាយជាគោលដៅដ៏មានអំណាចជាភស្តុតាង។ ក្នុងនោះ គោលការណ៍ធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់សម្រាប់លោកត្រូវបានពន្យល់ ដូចជាបញ្ចេញពីមាត់ប្រាំពីរ—សញ្ញានៃមូលដ្ឋានរួមដែលមានឫសគល់ពីឥសី សម្រាប់របៀបរបប និងសីលធម៌។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That a true and authoritative dharma-teaching (śāstra) is grounded in unanimity among realized sages and must be consistent with the four Vedas; such concord gives it normative force for guiding worldly conduct.
Bhishma introduces an account of a supreme treatise on dharma said to have been composed on Mount Meru by a unified group of sages, emphasizing its Veda-aligned authority and its role in explaining the best principles of worldly dharma.