Shloka 20
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
पितृशेषेण विप्रांश्न संविभज्यश्रितांश्व॒ सः । शेषान्नभुक् सत्यपर: सर्वभूतेष्वहिंसक:
pitṛ-śeṣeṇa viprān saṁvibhajya āśritāṁś ca saḥ | śeṣānna-bhuk satya-paraḥ sarva-bhūteṣv ahiṁsakaḥ ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយ៖ ដោយយកអ្វីដែលនៅសល់ក្រោយការថ្វាយដល់បិត្រ (បុព្វបុរស) មកចែកចាយជាមុនសិន ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងអ្នកដែលពឹងពាក់លើគាត់តាមលំដាប់សមរម្យ រួចទើបគាត់បរិភោគតែអាហារដែលនៅសល់បន្ទាប់មក។ គាត់ឧស្សាហ៍នៅក្នុងសច្ចៈ ហើយអនុវត្តអហിംសាចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់—ជាគំរូនៃវិន័យគ្រួសារដែលដាក់ការបរិភោគរបស់ខ្លួននៅចុងក្រោយ បន្ទាប់ពីគោរពទេវតា បិត្រ និងភ្ញៀវ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should prioritize dharmic distribution—honoring ancestors and supporting Brahmins and dependents—before personal consumption, while remaining steadfast in truth and non-violence toward all beings.
Bhishma describes the conduct of a righteous person who, after completing ritual obligations, distributes the remaining food to Brahmins and dependents and only then eats what is left, embodying satya (truth) and ahiṁsā (non-harm).