Shloka 25
अश्वशिरो-आख्यानम्
Aśvaśiras / Hayaśiras Narrative: Retrieval of the Vedas
नारद उवाच वेदेषु सपुराणेषु साड़ोपाड्रेषु गीयसे । त्वमज: शाश्वतो धाता माता5मृतमनुत्तमम्
nārada uvāca | vedeṣu sapurāṇeṣu sāṅgopāṅgeṣu gīyase | tvam ajaḥ śāśvato dhātā mātā pitā ca sarvataḥ | amṛtam anuttamam ||
នារទៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់! ក្នុងវេទទាំងមូល រួមទាំងបុរាណៈ និងវិជ្ជាសាស្ត្រទាំងឡាយដែលមានអង្គ និងឧបអង្គ គេបានច្រៀងសរសើរតែព្រះកិត្តិយសរបស់ព្រះ។ ព្រះគឺអជៈ—មិនកើត, សនាតន, ជាអ្នកគាំទ្របង្កើត; ព្រះជាមាតា និងបិតារបស់សកលលោក ហើយជាអម្រឹតអមតៈដ៏ឧត្តមបំផុត»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that the Supreme Lord is the ultimate subject of scriptural praise and the source of all support: unborn, eternal, the universal parent, and the highest immortality. Ethically, it grounds dharma in reverence for the transcendent foundation that scriptures point toward.
Narada addresses the Lord in a devotional register, declaring that all authoritative traditions—Vedas, Purāṇas, and their ancillary disciplines—celebrate the same Supreme Reality, whom he describes with classic epithets of divinity and immortality.