Shloka 5
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
ट्रुमा: शाखाश्न मुमुचु: शिखराणि च पर्वता: । निर्घातशब्दैश्व गिरिहिमवान् दीर्यतीव ह
drumāḥ śākhāś ca mumucuḥ śikharāṇi ca parvatāḥ | nirghātaśabdaiś ca girir himavān dīryatīva ha ||
ភីष្មបាននិយាយ៖ ដើមឈើហាក់ដូចជាបោះចោលសាខារបស់ខ្លួនដោយខ្លួនឯង ហើយភ្នំទាំងឡាយក៏បាក់បែកកំពូល។ ដោយសំឡេងគគ្រឹកគគ្រេងដូចរន្ទះ «ហិមាល័យ» ព្រះរាជាភ្នំ ហាក់ដូចជាកំពុងត្រូវបំបែកចេញ។ ទិដ្ឋភាពនោះជាសញ្ញាព្រមានធំធេង ដូចជាធម្មជាតិខ្លួនឯងក៏រអាក់រអួលចំពោះការប្រែប្រួលដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When adharma or a momentous moral crisis reaches a peak, its consequences are not merely personal or political; the tradition portrays the whole world-order as trembling. The imagery teaches attentiveness to ethical gravity: actions that violate dharma reverberate through society and symbolically through nature.
Bhīṣma describes terrifying natural signs: trees drop branches, mountains lose their summits, and the Himālaya seems to crack amid thunderous crashes. These are presented as ominous portents accompanying or foretelling a major upheaval.