Shloka 21
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
पजञ्चचूडा आदि अप्सराओंके नेत्र विस्मयसे अत्यन्त खिल उठे थे। वे परस्पर कहने लगीं कि उत्तम गतिका आश्रय लेकर यह कौन-सा देवता यहाँ आ रहा है? इसका निश्चय अत्यन्त दृढ़ है। यह सब प्रकारके बन्धनों तथा संशयोंसे मुक्त-सा हो गया है और इसके भीतर किसी वस्तुकी कामना नहीं रह गयी है ।।
tataḥ samabhicakrāma malayaṃ nāma parvatam | urvaśī pūrvacittiś ca yaṃ nityam upasevataḥ ||
ភ្នែករបស់អប្សរាទាំងឡាយ ដូចជា បជញ្ចចូដា និងអ្នកដទៃ បានភ្លឺរលោងឡើងដោយសេចក្តីអស្ចារ្យយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកនាងនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកថា៖ «ដោយអាស្រ័យលើគតិដ៏ប្រសើរ តើទេវតាអ្វីមកទីនេះ? ការសម្រេចចិត្តរបស់គាត់រឹងមាំណាស់។ គាត់ដូចជាបានរួចផុតពីចំណង និងសង្ស័យគ្រប់ប្រភេទ ហើយក្នុងចិត្តមិននៅសល់ក្តីប្រាថ្នាអ្វីឡើយ»។ បន្ទាប់មក គាត់បានដំណើរទៅកាន់ភ្នំដែលហៅថា មលយៈ ជាទីដែលអប្សរា ឧរវសី និង ពូರ್ವចិត្តិ ស្នាក់នៅជានិច្ច។
शुक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness and inner freedom: one who is firm in resolve and free from desire and doubt is not easily diverted, even when confronted with alluring, celestial influences.
Śuka narrates that the protagonist proceeds to the Malaya mountain, a region habitually visited by the apsarases Urvaśī and Pūrvacitti, setting the stage for an encounter where spiritual resolve is contrasted with heavenly allure.