Shloka 331
पिताको वहीं छोड़कर मुनिश्रेष्ठ शुकदेव सिद्ध समुदायसे सेवित विशाल कैलासशिखरपर चले गये ।। इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि शुकाभिगमने एकत्रिशदधिकत्रिशततमो<5ध्याय:
pitā ko vahīṁ choḍakara muniśreṣṭhaḥ śukadevaḥ siddha-samudāyena sevitaṁ viśālaṁ kailāsa-śikharaṁ prati calitaḥ || iti śrīmahābhārate śānti-parvaṇi mokṣa-dharma-parvaṇi śukābhigamane ekatriṁśad-adhika-triśatatamo 'dhyāyaḥ ||
នារទៈ បាននិយាយថា៖ ទុកឪពុកនៅទីនោះ មុនីដ៏ប្រសើរបំផុត ព្រះស៊ូកៈ បានចេញដំណើរទៅកាន់កំពូលធំទូលាយនៃភ្នំ កៃលាសៈ ដែលក្រុមសិទ្ធៈជាច្រើនមកបម្រើ និងគោរព។ ដូច្នេះ ក្នុងមហាភារត នៃសន្តិពർវៈ ក្នុងផ្នែកមោក្ខធម្មពർវៈ ជំពូកស្តីពីការមកជួប/ការចូលទៅជិតរបស់ស៊ូកៈ បានបញ្ចប់។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores renunciation and spiritual single-mindedness: Śukadeva, already established in higher realization, moves beyond familial attachment and proceeds toward a sacred, perfected realm (Kailāsa attended by Siddhas), symbolizing the aspirant’s orientation toward liberation (mokṣa) and the company of the spiritually accomplished.
Nārada narrates that Śukadeva leaves his father behind and travels to the great summit of Mount Kailāsa, where Siddhas attend. The closing colophon then marks the end of the chapter in the Śānti Parva’s Mokṣa-dharma section, identified as the episode concerning Śuka’s approach/meeting.