Shloka 16
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
आत्मभूतैरतदभूत: सह चैव विनैव च । स विमुक्तः परं श्रेयो नचिरेणाधितिष्ठति
ātmabhūtair atadbhūtaḥ saha caiva vinaiva ca | sa vimuktaḥ paraṃ śreyo na cireṇādhitiṣṭhati ||
នារ៉ទៈបានមានពាក្យថា៖ អ្នកណា ទោះរស់នៅកណ្ដាលកាយ និងឥន្ទ្រិយដែលហាក់ដូចជាអាត្មា ក៏មិនក្លាយជាអត្តសញ្ញាណជាមួយវា—នៅជាមួយវា តែបែរជាដាច់ពីវា—មនុស្សនោះជាមुक्तពិតប្រាកដ។ អ្នកនោះបានឈ្នះឥន្ទ្រិយ ហើយដើរទៅមកក្នុងរម្យវត្ថុដោយមិនជាប់ចិត្ត នឹងឆាប់បានស្ថិតនៅក្នុងសេចក្តីប្រសើរបំផុត។
नारद उवाच
Educational Q&A
Liberation arises from non-identification: even while the body and senses function, one should not take them to be the self. With controlled senses and non-attachment to objects, one quickly attains the highest good.
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Nārada describes the mark of a liberated person: living amid embodied life yet remaining inwardly separate from the body-sense complex, and thus swiftly reaching supreme welfare.