Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
जग्राह तां तदा शक्ति न चैनां स व्यकम्पयत् । भगवानके इस कथनको सहन न कर सकनेके कारण प्रह्नादने स्वयं ही उस शक्तिको उखाड़ फेंकनेका दृढ़ निश्चय कर लिया और उस शक्तिको पकड़कर खींचा; परंतु वे उसे हिला भी न सके
jagrāha tāṁ tadā śaktiṁ na caināṁ sa vyakampayat |
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក គាត់បានចាប់អាវុធនោះ ប៉ុន្តែមិនអាចធ្វើឲ្យវារញ្ជួយសូម្បីតែបន្តិចបានឡើយ។ ព្រោះមិនអាចទ្រាំព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់បាន ប្រហ្លាទបានសម្រេចចិត្តយ៉ាងមុតមាំថា នឹងដកអាវុធនោះចេញដោយកម្លាំងខ្លួនឯង; គាត់ចាប់ហើយទាញយ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែវាមិនចុះចាញ់ឡើយ។ វគ្គនេះបង្ហាញភាពផ្ទុយគ្នារវាងកម្លាំងសាច់ដុំ និងអំណាចខ្ពស់នៃព្រះបញ្ជា៖ ពេលសកម្មភាពមួយផ្ទុយនឹងព្រះឆន្ទៈ កម្លាំងរាងកាយតែប៉ុណ្ណោះមិនអាចឈ្នះបានទេ។
भीष्म उवाच
The verse highlights that brute strength is limited when set against divine ordinance and dharma. Ethical action requires alignment with higher truth; otherwise, even determined effort may fail.
Prahlāda, provoked by the Lord’s statement, tries to uproot or move a spear by gripping and pulling it. Despite his resolve, he cannot make the weapon even tremble, demonstrating the futility of force in that situation.