Shloka 2
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
आसन च पुरस्कृत्य रत्नानि विविधानि च । शिरसा चार्घ्यमादाय गुरुपुत्रं समभ्यगात्
āsanaṃ ca puraskṛtya ratnāni vividhāni ca | śirasā cārghyam ādāya guruputraṃ samabhyagāt |
ភីស្មៈបានមានពាក្យថា៖ «ឱ ភារតៈ! បន្ទាប់មក ព្រះបាទជនកៈ ដោយមានមន្ត្រីរួមដំណើរ ហើយឲ្យស្ត្រីទាំងអស់ក្នុងអន្តៈបុរ និងព្រះបុរោហិតដើរនាំមុខ បានទៅជួបកូនសិស្សគ្រូ។ ព្រះអង្គយកអាសនៈកិត្តិយស និងអំណោយរតនៈនានា ហើយដាក់ភាជន៍អឃ្យៈលើក្បាល ចូលទៅជិតដោយក្តីគោរពយ៉ាងខ្លាំង»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: honoring a worthy person—especially one connected to a teacher—through humility, proper reception (āsana), and respectful offerings (arghya, gifts). Royal power is shown as subordinate to learning and spiritual authority.
After a prior development, King Janaka comes with his entourage to meet the guru’s son, bringing a seat of honor, jewels, and an arghya-vessel carried on his head, signaling formal reverence and readiness to receive instruction or offer respect.