Shloka 15
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
तपसा गुरुवृत्त्या च ब्रह्म॒चर्येण वा विभो । देवतानां 230 ६५034 हानसूयक:
tapasā guruvṛttyā ca brahmacaryeṇa vā vibho | devatānāṁ hānāsūyakaḥ |
ជនកៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ មហាបុរសដ៏មានអំណាច មិនថាដោយតបស្សា ដោយការបម្រើគ្រូ និងការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវចំពោះគ្រូ ឬដោយវិន័យនៃជីវិតព្រហ្មចារីជាសិស្សក៏ដោយ—អ្នកដែលគ្មានការច្រណែន និងមិនក្តៅក្រហាយចំពោះទេវតា ឬរបៀបរបបដ៏ទេវភាព នឹងទទួលបានចិត្តសភាពត្រឹមត្រូវសម្រាប់ការរីកចម្រើនខាងវិញ្ញាណ។»
जनक उवाच
Educational Q&A
Spiritual maturity is supported by disciplined practice—tapas, respectful service to the guru, and brahmacarya—together with an essential ethical attitude: freedom from envy and fault-finding (an-asūyā), especially toward the divine order.
In Śānti Parva’s instructional dialogue, King Janaka speaks to a powerful interlocutor, listing recognized means of inner purification (austerity, guru-oriented conduct, and brahmacarya) and emphasizing the accompanying virtue of non-envy.