Shloka 5
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
सतंब्राह्यया श्रिया युक्त ब्रह्मुतुल्यपराक्रमम् । मेने पुत्र यदा व्यासो मोक्षधर्मविशारदम्
satāṁ brāhmyā śriyā yuktaṁ brahmatulya-parākramam | mene putra yadā vyāso mokṣa-dharma-viśāradam ||
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ពេលវ្យាសៈបានយល់ថា កូនប្រុសរបស់ខ្លួនបានពោរពេញដោយពន្លឺដ៏ឧត្តមដូចព្រះព្រហ្ម មានអំណាចស្មើព្រះព្រហ្ម ហើយស្ទាត់ជំនាញយ៉ាងល្អក្នុងធម៌នៃមោក្សៈ ទើបលោកបានមានព្រះវាចាថា៖ «កូនអើយ ឥឡូវចូរទៅរកជនកៈ ព្រះរាជានៃមិថិលា។ ព្រះមហាក្សត្រនោះនឹងបង្ហាញដល់អ្នកនូវសារសំខាន់ និងគោលលទ្ធិដែលបានបញ្ចប់ច្បាស់—ជាខ្លឹមសារពិតប្រាកដនៃវិទ្យាសាស្ត្រនៃការលើកលែងទាំងមូល»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when one is already accomplished in spiritual discipline, the tradition emphasizes seeking the highest, distilled conclusion (sāra-siddhānta) from an authoritative knower. Liberation-teaching is presented as a specialized dharma requiring both maturity and guidance from a realized exemplar—here, Janaka, the king-sage.
Bhishma recounts that Vyasa, recognizing his son’s spiritual brilliance and mastery of moksha-dharma, instructs him to go to King Janaka of Mithila, who is famed for teaching the essence of liberation while living as a ruler.